Τὶ θὰ πεῖ νὰ εἶσαι ἄνθρωπος τῆς Ἐκκλησίας;

Νὰ τί θὰ πεῖ, μὲ ἁπλὰ λόγια:

Βλέπεις ἕναν φτωχὸ ποὺ ζητάει ἐλεημοσύνη; Ἀναγνώρισε σ’ αὐτὸν τὸν ἀδελφό σου καὶ ἐλέησέ τον, ἀντικρίζοντας στὸ πρόσωπό του τὸν ἴδιο τὸν Χριστό.

Σὲ ἐπισκέπτεται ἕνας ἄνθρωπος γνωστὸς ἢ καὶ ἄγνωστος; Δέξου τον ὅπως θὰ δεχόσουνα τὸν Κύριο, ἄν σοῦ χτυποῦσε τὴν πόρτα. Ἀγκάλιασέ τον μὲ τὴν ἀγάπη σου, φιλοξένησέ τον μὲ χαρὰ καὶ συζήτησε μαζί του πνευματικὰ θέματα.

Βλέπεις ἕναν κληρικό; Ἀναγνώρισέ τον ὡς ποιμένα τῶν λογικῶν προβάτων τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἔργο του εἶναι νὰ ἀναγεννᾶ πνευματικὰ καὶ νὰ καθοδηγεῖ τοὺς ἀνθρώπους πρὸς τὴν αἰωνιότητα. Νὰ πιστεύεις ὅτι στὸ πρόσωπό του ἀναπαύεται ἡ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἔχει λάβει τὴν ἐξουσία νὰ διδάσκει, νὰ τελεῖ τὰ θεῖα Μυστήρια καὶ νὰ ποιμαίνει τοὺς χριστιανούς. Τὴν εὐλογία τοῦ ἀρχιερέα ἢ τοῦ ἱερέα νὰ τὴ δέχεσαι σὰν εὐλογία τοῦ Χριστοῦ, καὶ μὲ εὐπείθεια νὰ τὸν ἀκοῦς ὅταν διδάσκει καὶ νουθετεῖ, ἀλλὰ καὶ ὅταν ἐλέγχει καὶ ἐπιτιμᾶ.

Τὰ Μυστήρια νὰ τὰ δέχεσαι ἀπὸ τὰ χέρια του σὰν ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ. Τὰ ἐπιτίμια νὰ τὰ δέχεσαι ὅμοια σὰν ἀπὸ τὸν Χριστό. Στὸ πρόσωπο τοῦ ἀρχιερέα νὰ τιμᾶς τὴ μορφὴ τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέα Χριστοῦ. Μὴν ξεχνᾶς ὅτι μέσω αὐτοῦ μεταδίδονται ἡ χάρη τῆς ἱεροσύνης καὶ κάθε ἄλλο οὐράνιο χάρισμα. Γι’ αὐτὸ νὰ ὑποτάσσεσαι στὸν ἐπίσκοπο ὅπως στὸν Κύριο, βλέποντάς τον ὡς ἀπόστολο καὶ κανονικὸ διάδοχο τῆς ἐξουσίας Ἐκείνου. Ἔτσι πιστεύει καὶ ἔτσι πολιτεύεται ὁ γνήσιος ἄνθρωπος τῆς Ἐκκλησίας.

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης

Ὅπως Ἐκεῖνος

Ἂν ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα σου μὲ τὴν συχνὴ Θεία Κοινωνία, τότε πρέπει καὶ σὺ νὰ γίνεις ὅπως Ἐκεῖνος.

Νὰ εἶσαι πράος καὶ ταπεινός, μακρόθυμος, γεμάτος ἀγάπη, νὰ μὴν ἔχεις προσκόλληση στὰ ἐγκόσμια ἀγαθά, ὁ νοῦς σου νὰ θεωρεῖ τὰ Οὐράνια, νὰ εἶσαι ὑπάκουος καὶ λογικός. Φρόντιζε νὰ κατοικεῖ μέσα σου τὸ Πνεῦμα Του.

Μὴν εἶσαι ὑπερήφανος, ἀνυπόμονος, δοσμένος στὰ ὑλικὰ ἀγαθά, ἄπληστος καὶ γαστρίμαργος.

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης

Σὰν ἄγγελος

Γίνε αἰθέριος στὴ συμπεριφορά, εἰρηνικὸς σὰν ἄγγελος, ἁγνὸς σὰν ἄγγελος, ἁπλὸς καὶ ἅγιος σὰν ἄγγελος !

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης

Γιατί μνημονεύουμε τά ὀνόματα

Μερικοί ρωτοῦν γιατί μνημονεύουμε τά ὀνόματα τῶν κεκοιμημένων καί τῶν ζώντων στίς προσευχές πού κάνουμε γι’ αὐτούς. Ὁ Θεός σάν παντογνώστης πού εἶναι, δέν ξέρει τά ὀνόματά τους καί τίς ἀνάγκες τους;

Ὅμως αὐτοί πού μιλοῦν καί σκέπτονται ἔτσι, ξεχνοῦν ὅτι τήν προσευχή δέν τήν κάνομε γιά ἐνημέρωση τοῦ Θεοῦ. Φυσικά ὁ Θεός δέν ἔχει ἀνάγκη τέτοιας ἐνημερώσεως. Ἄλλη εἶναι ἡ σημασία αὐτῆς τῆς προσευχῆς.

Προσευχόμεθα ὑπέρ τῶν ζώντων καί τῶν μεταστάντων καί τούς μνημονεύουμε μέ τά ὀνόματά τους γιά νά δείξουμε ὅτι τούς ἀγαπᾶμε μέ ὅλη μας τήν καρδιά. Γιατί δέν εἴμαστε ἁπλῶς συγγενεῖς ἤ φίλοι ἤ γνωστοί, ἀλλά «ἀλλήλων μέλη». Μέλη τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας. Τοῦ Ἑνός Μυστικοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ.

Υπάρχει τεράστια διαφορά ἀνάμεσα στή μηχανική καί ἀπαθῆ μνημόνευση τῶν ὀνομάτων καί στήν ὁλοκάρδια προσευχή. Τό ἕνα ἀπέχει ἀπό τό ἄλλο, ὅσο ὁ οὐρανός ἀπό τή γῆ.

Ἡ προσευχή πρέπει νά εἶναι εἰλικρινής ἐκδήλωση ἀγάπης. Ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ πρώτη καί μεγάλη ἐντολή. Γι’ αὐτό ὁ Θεός τή δέχεται. Καί γι’ αὐτό τήν περιμένει!  Ἡ ἀγάπη γιά τούς ζῶντες καί κεκοιμημένους ἀδελφούς μας εἶναι χρέος. Τό πρῶτο ἀπό ὅλα. Κάθε λέξη στήν προσευχή, κάθε λέξη πού πηγάζει ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς, ἔχει πολλή δύναμη: «Πολύ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη», λέγει ἡ Ἁγία Γραφή.

Καί ἄν ἔχει τόση μεγάλη σημασία ἡ μνημόνευση τῶν ὀνομάτων ζώντων καί κεκοιμημένων σέ ὁποιαδήποτε προσευχή, πόσο μεγαλύτερη σημασία καί ἀξία ἔχει, ὅταν μνημονεύονται τά ὀνόματα στήν ἱερότερη προσευχή, στή Θεία Λειτουργία; 

Στή Θεία Λειτουργία ὁ ἱερέας ἐπισφραγίζει τή μνημόνευση τῶν ὀνομάτων ζώντων καί κεκοιμημένων μέ τά λόγια «Ἀπόπλυνον, Κύριε, τά ἁμαρτήματα τῶν ἐνθάδε μνημονευθέντων δούλων Σου τῷ αἵματί Σου τῷ ἁγίῳ».

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης

Γιὰ τὸ μέλλον

Γιατί νὰ κοιτάζουμε τὸ μέλλον; «Ἀρκετόν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς». Ἂς παραδοθοῦμε σὰν παιδιὰ στὸν Οὐράνιο Πατέρα μας. «Ὁ Θεὸς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε». Μὲ τὶς ὑποψίες βασανίζεις μόνο τὸν ἑαυτό σου καὶ δὲν ἐξυπηρετεῖς τὸν σκοπό, ποὺ ἔταξες. Βλάπτεις ἀκόμη καὶ τὸν ἑαυτό σου μὲ τὸ νὰ φαντάζεσαι ἐκ τῶν προτέρων ὅτι ὑπάρχει κακὸ ἐκεῖ, ὅπου πιθανὸν δὲν ὑπάρχει τίποτε. Ἐφόσον ἐμεῖς δὲν κάνομε κακὸ σὲ κανένα, ἂς μᾶς κάνουν οἱ ἄλλοι, ἂν τὸ ἐπιτρέπει αὐτὸ ὁ Θεός.

Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης

Οἱ ἀδελφοί σου εἶναι μέλη Του

Τί θὰ πεῖ νὰ εἶσαι ἄνθρωπος τῆς Ἐκκλησίας; Νὰ τί θὰ πεῖ, μὲ ἁπλὰ λόγια: Βλέπεις ἕνα φτωχὸ ποὺ ζητᾶ ἐλεημοσύνη; Ἀναγνώρισε σ᾿ αὐτὸν τὸν ἀδελφό σου, καὶ ἐλέησέ τον μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι στὸ πρόσωπό του βλέπεις τὸν ἴδιο τὸν Χριστό.

Σὲ ἐπισκέπτεται ἕνας ἄνθρωπος, γνωστὸς ἢ καὶ ἄγνωστος; Δέξου τον πάλι ὅπως θὰ δεχόσουν τὸν Κύριο, ἂν σοῦ χτυποῦσε τὴν πόρτα. Ἀγκάλιασέ τον μὲ τὴν ἀγάπη σου, φιλοξένησέ τον μὲ χαρὰ καὶ συζήτησε μαζί του πνευματικὰ θέματα.

Τὸν κάθε ἄνθρωπο ποὺ σὲ πλησιάζει, νὰ τὸν δέχεσαι μὲ καλοσύνη καὶ μὲ χαρούμενη διάθεση, ἀκόμη κι ἂν εἶναι ἕνας ἐπαίτης ἢ μία πτωχὴ γυναίκα. Ἐσωτερικὰ νὰ ταπεινώνεσαι μπροστὰ σὲ ὅλους, θεωρώντας τὸν ἑαυτό σου κατώτερο ἀπὸ ὅλους, διότι ἐσὺ τοποθετήθηκες ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ νὰ εἶσαι ὑπηρέτης ὅλων. Οἱ ἀδελφοί σου εἶναι μέλη Του, ἀκόμη κι ἄν, ὅπως ἐσύ, φέρουν ἐπάνω τους τὰ τραύματα τῶν παραπτωμάτων.

 Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης